Przewodnik: Geografia Syrii

Na długości 150 km wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego rozciąga się pas nizinny, który oddzielają od reszty terytorium Syrii góry Dżabal an-Nusajrija, z najwyższym masywem o wysokości 1562 m n.p.m.

Wschodnie zbocza gór Dżabal an-Nusajrija opadają stromo w stronę doliny rzeki Asi (nazwa starożytna: Orontes), tworząc kanion o głębokości 160 metrów. Dolina rzeki w tym miejscu nazywana jest Al-Ghab i jest to północna część syryjskiego wielkiego rowu tektonicznego.

Wschodnie stoki gór Antyliban (najwyższy szczyt: 2659 m n.p.m.), znajdujących się na granicy z Libanem, należą do Syrii, jak również wschodnia część masywu Dżabal asz-Szajch (najwyższe góry Hermon 2814 m n.p.m.).

Reszta powierzchni Syrii to płaskowyż, którego rzeźba urozmaicona jest pojedynczymi masywami. Wulkaniczny Dżabal ad-Duruz jest najwyższym tego typu tworem, znajduje się w południowo-wschodniej części płaskowyżu i ma wysokość 1735 m n.p.m..

Większość syryjskiego płaskowyżu stanowi pustynia, co wynika z braku stałych rzek. Znajdują się tutaj okazy, kotlinowe obniżenia, szotty. Niedaleko Dżabal ad-Duruz znajduje się harra, czyli czarna pustynia powstała z bazaltowych law. Między pustynią i częścią śródziemnomorską Syrii jest strefa przejściowa: to pas od granicy z Turcją do Jordanii. Pustynna kraina Al-Dżazira znajduje się na północny-wschód od rzeki Eufrat.

Nizina nadmorska jest przedłużeniem wybrzeża fenickiego, którego większa część znajduje się w Libanie. W Ras Szamra (staroż. Ugarit, jedno z głównych miast fenickich) szczególnie cenne są wykopaliska: świątyń bogów kananejskich, pałacu, biblioteki (tysiące tabliczek z tekstami w różnych językach Bliskiego Wschodu). Zabytki sztuki fenickiej znajdują się również w Amrit. Ze względu na słabą dostępność z wnętrza kraju (góry Dżabal an-Nusajrija), nizinę nadmorską cechuje duża odrębność. Zamieszkują ją alawici - członkowie skrajnej sekty szyickiej założonej w IX w. Stąd pochodzi nazwa wybrzeża alawickiego. W okresie mandatu francuskiego stanowiło ono wydzielony okręg Latakia. Obecnie głównymi miastami-portami są: Latakia, Banijas i Tartus o bogatych tradycjach historycznych.
Z okresu krucjat pochodzą twierdze krzyżowców przeciw muzułmanom w mało dostępnych górach Dżabal an-Nusajrija. Do najbardziej okazałych należy zamek Krak de Chevaliers (Kalat al-Hisn) z XII, XIII w.
W zachodniej części płaskowyżu, który ma tutaj charakter stepu, rozlokowane są w ciągu południkowym największe miasta Syrii.