Przewodnik: Geografia Turcji

Wyżyna Anatolijska, która zajmuje zachodnią i środkową część Turcji, wyniesiona jest na wysokość od 800-1500 m n.p.m. W rzeźbie Wyżyny Anatolijskiej charakterystyczne są liczne obniżenia kotlinowe, w których znajdują się zasolone jeziora. Największymi jeziorami tego typu na terenie Turcji są jeziora Tuz i Beysehir (największe jezioro słodkowodne).

Wyżyna Anatolijska otoczona jest górami. Od zachodu są to grupy górskie, z których najwyższą jest Uludag (2543 m n.p.m.). Po stronie południowej znajduje się łańcuch gór Taurus (z najwyższym masywem Akdag, 3086 m n.p.m.). Od strony wschodniej Wyżynę Anatolijską ogranicza łańcuch złożony wygasłych wulkanów. Najwyższym wulkanem w tej grupie jest Erciyas (3916 m n.p.m.). Po stronie północnej Wyżyny znajdują się Góry Pontyjskie (najwyższy szczyt: Kackar Dagi, 3940 m n.p.m.)

Wschodnią Turcję zajmuje górzysta Wyżyna Armeńska. Wyżynę przecinają głębokie dolinami Eufratu, Tygrysu, Muratu. Rzeźba terenu urozmaicona jest rozległymi kotlinami zajętymi przez jeziora, z których największym na Wyżynie Armeńskiej jest jezioro Wan. Wyżyna Armeńska jest najbardziej aktywnym sejsmicznie regionem Turcji i jednocześnie najwyżej wzniesiony (ok. 1500-2200 m n.p.m.). Na wschodzie Wyżyny znajdują się stożki wulkaniczne. Wśród nich najwyższy szczyt Turcji, czyli Ararat o wysokości 5165 m n.p.m.

Góry Kurdystańskie leżą na granicy Turcji z Iranem i Irakiem.