Przewodnik: Alpy Francuskie

Alpy Francuskie to pasmo górskie o szerokości od 100 do 120 km, które ciągnie się wzdłuż wschodnich granic Francji. Alpy Francuskie to część Alp Zachodnich i dzielą się na Alpy Północne i Południowe.

Część północna Alp Francuskich (Alpy Graickie, Alpy Sabaudzkie, Alpy Delfinackie) porozcinana jest przełomowymi, poprzecznymi dolinami. "Rozcięcia" te tworzą poszczególne masywy Alp Francuskich (Mont Blanc 4807 m n.p.m., Pelvoux 4102 m n.p.m., Vanoise 3861 m n.p.m.). Masywy alpejskie zbudowane są ze skał krystalicznych, a na ich powierzchni można obserwować krajobraz glacjalny. Północna część Alp Francuskich oddzielona jest podłużną depresją Rowu Rodanu od Prealp, które zbudowane są z wapieni.

Dzięki wielu szerokim przełęczom występującym w Alpach Północnych ułatwiona jest komunikacja pomiędzy poszczególnymi częściami Alp Francuskich. Przykładami takich przełęczy są m.in. Mała Św. Bernarda na wysokości 2188 m n.p.m., przełęcz Mont Cenis na wysokości 2082 m npm, czy przełęcz Larche na wysokości 1996 m n.p.m.).

Alpy Południowe (na które składają się Alpy Kotyjskie, Alpy Nadmorskie, Alpy Prowansalskie) charakteryzują się bardziej złożoną budową. Masywy krystaliczne osiągają wysokość do 3370 m n.p.m. (Alpy Kotyjskie). Doliny Alp Południowych w większości są niedostępne, swoją formą przypominają kaniony. W Alpach Południowych granica wiecznego śniegu znajduje się na wysokości 2500 m. Głównymi obszarami zlodowacenia współczesnego są Alpy Graickie i masyw Mont Blanc. W Alpach Południowych mamy do czynienia z wpływem klimatu podzwrotnikowego typu śródziemnomorskiego.

Alpy Północne i Alpy Południowe to dwa subregiony turystyczne w Alpach. W Alpach Północnych skupiona jest większość infrastruktury turystycznej: to właśnie tutaj znajduje się 80% bazy noclegowej Alp Francuskich i ponad 70% wszystkich wyciągów. Subregion ten mógł się rozwinąć dzięki dobrej infrastrukturze komunikacyjnej (liczne przełęcze i tunele).

Alpy Północne i Południowe obsługiwane są przez międzynarodowe porty lotnicze w Lyonie (Satolas), Genewie (Szwajcaria), oraz krajowe lotniska w Grenoble, Lyon i Chambery.

Chamonix-Mont-Blanc to główna miejscowość turystyczna Alp Północnych. Miejscowość położona u stóp masywu Mont Blanc było destynacją dla turystów już od XVIII wieku. W roku 1821 założono w Chamonix-Mount-Blanc Towarzystwo Przewodników Górskich.

Chamonix-Mount-Blanc stanowi najważniejszą bazę wypadową organizowanych wypraw i wycieczek alpinistycznych w Alpy. Jest to też główna stacja sportów zimowych w tej części Alp Francuskich.

Komunikację w subregionie usprawnił tunel drogowy pod masywem Mont Blanc o długości 11,6 km, który pozytywnie wpłynął na rozwój turystyki. Bazę noclegową stanowi ponad 6.000 pokoi. Dzięki systemowi wyciągów turystycznych można się dostać z Chamonix-Mont-Blanc z do włoskiego Courmayeur.

Trasy i szlaki narciarskie w Chamonix-Mount-Blanc mają łączną długość ponad 100 km. Atrakcją turystyczną są lodowce. Najdłuższy lodowiec masywu Mont Blanc (Mer de Glace - Morze Lodu) można zwiedzać. Sezon turystyczny w Chamonix-Mount-Blanc trwa przez okrągły rok.

W Alpach Francuskich najważniejszymi stacjami sportów zimowych są następujące miejscowości:

• Courchevel,
• Val-d'lsere,
• La Plagne,
• Les Ares,
• Tignes,
• Corbier,
• Bon-neval-sur-Arc,
• Megeve.

Na potrzeby Igrzysk Olimpijskich 1968 zbudowana została nowoczesna stacja sportów zimowych w Chamrousse.

Połączenie komunikacyjne między większymi stacjami sportów zimowych zapewniają wyciągi i sieć tak połączonych stacji tworzą zespoły narciarskie. Przykładem takiego zespołu narciarskiego może być Meribel-les-Allues-Courchevel, który obejmuje powierzchnię 68 km² oraz prawie 100 wyciągów narciarskich. Innym przykładem zespołu narciarskiego w Alpach Francuskich jest Tignes-Val-d'lsere - obejmuje powierzchnię 67 km2 i oraz 116 wyciągów narciarskich. W Alpach Francuskich tego typu zespołów turyści mają do dyspozycji aż 10.

Inne ważne miejscowości turystyczne Alp Francuskich to Annecy i Grenoble. Miejscowość Annecy to przede wszystkim jezioro, dzięki któremu w okolicy rozwinęły się sporty wodne. Grenoble jest głównym ośrodkiem administracyjnym, centrum kulturalnym oraz ośrodkiem turystyki kongresowej. Tutaj znajduje się wiele zabytków, muzeów (Muzeum Sztuk Pięknych w Grenoble, muzeum regionalne w Grenoble).

La Salette to miejsce pielgrzymek i kultu religijnego (Kościół Objawienia Matki Bożej z 1846).

Słaby rozwój gospodarczy, który wynika z trudnej dostępności w Alpach Południowych, turystyka rozwinęła się dopiero w latach 60-tych XX wieku.

Sporty zimowe w Alpach Południowych uprawiać można w stacjach:

• Mont-Genevre,
• Serre-Chevalier,
• Saint-Vśran,
• Vars

Najbardziej znanym uzdrowiskiem w Alpach Południowych jest Greoux-lex-Bains.

Jura jest obszarem wyżynno-górski (zbudowanym z wapienia jurajskiego i kredowego). Złożony z kilku równoległych grzbietów obszar Jury położony jest na przedpolu Alp. Część południowa Jury francuskiej jest wyższa: jej grzbiety rozciągają się na niemal stałej wysokości 1600 metrów n.p.m. Najwyższym szczytem Jury jest Cret de la Neige 1723 m n.p.m. Cluse (z francuskiego) to jedyne przejścia w poprzek gór stanowią. Są to wąskie doliny przełomowe. Północno-Zachodnia część Jury ma formę i charakter wyżyny. Krajobraz w tej części Jury staje się monotonny: wzniesienia osiągają 800 do 1000 m n.p.m.

Panujący na Jurze klimat jest umiarkowany górski. Stoki południowo-wschodnie Jury charakteryzują się najłagodniejszym klimatem, który pozwala uprawiać winną latorośl. Zaobserwować tutaj można zjawiska zjawiska krasowe. Wody mineralne to jedno z bogactw naturalnych Jury.

Ten rejon Francji jest pozbawiony wielkich ośrodków turystycznych, a główną miejscowością turystyczną jest Belfort. Znanymi z lecznictwa uzdrowiskowego miejscowościami na francuskiej Jurze są m.in. Salins-les-Bains, Lons-le-Saunier, Divonne-les-Bains, Arc-et-Senans.

Roślinność występująca w Alpach Francuskich charakteryzuje się piętrowym rozmieszczeniem. Las kończy się na wysokości od 1600 do 2400 m n.p.m. Wysokość, na której przebiega granica lasu zależy od położenia konkretnego masywu górskiego.

W Alpach Francuskich występują cieplice i źródła mineralne (ok. 15 uzdrowisk przyciąga turystów z całego świata).

Turystyka w Alpach Francuskich rozwijać zaczęła się już w XVIII wieku. W 1786 roku J. Balmat i M.G. Paccard zdobyli Mont Blanc. Pod koniec XVIII wieku w Alpy Francuskie zaczęli przyjeżdżać turyści w celach leczniczych. Rozwój turystyki uzdrowiskowej trwał również w XIX wieku. Coraz popularniejsze w XIX wieku stawały się sporty zimowe w Alpach, a ich popularność znacząco wzrosła po rozegraniu 1924 roku Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Chamonix.