Monako

Monako - informacje podstawowe:

• Obszar 1,6 km2; 30 tys. ludności;
• gęstość zaludnienia: 20 001 osób na 1 km2;
• stolica Monako (2 tys. mieskańców);
• Monako składa się z 3 okręgów. Największe miasta księstwa Monako: Monte Carlo (13.000 ludności).

Społeczeństwo Monako: Francuzi - 47%, Monegaskowie (obywatele księstwa Monako) 16%, Włosi 16%. Językiem urzędowym w Monako jest język francuski.
Dominującą religią jest katolicyzm: katolicy stanowią 90% mieszkańców.
Czym zajmują się Monegaskowie: usługi 50%, przemysł 23%, handel 15%.

Infrastruktura komunikacyjna:

Na 100 kilometrów kwadratowych w księstwie Monako przypada 84,2 km linii kolejowych, 242,1 km dróg ulepszonych.

Waluta
Walutą w Księstwie Monako jest Euro. 1 Euro - 100 eurocentów

System polityczny Monako to monarchia powiązana układem z Francją, pozostająca pod jej formalną opieką i złączona z nią systemem pieniężnym i unią celną.

Geografia, klimat, położenie i historia Monako
Monako położone jest nad Morzem Śródziemnym, od strony lądu okala je terytorium Francji. Monako zajmuje wąski, skalisty pas Wybrzeża Lazurowego oraz stoki Alp Nadmorskich (szerokości od 0,15 do 1 km). Klimat i roślinność podzwrotnikowa typu śródziemnomorskiego. Lato jest suche (śr. temp. lipca 23°C), zima łagodna (śr. temp. stycznia 8°C).

Historia
Zalążkiem księstwa było miasto założone przypuszczalnie przez Fenicjan i poświęcone Melkartowi (gr. Monoikos), za czasów rzymskich Portus Herculis Monoeci. Od X w. pod władzą Genui. Od 1297 r. Księstwo genueńskiego rodu Grimaldich, który w XIV-XV w. utrwalił niezależność polityczną i handlową Monako. W 1524 r. księstwo przyjęło protektorat Hiszpanii, a w 1641 r. opiekę Francji. W 1814 r. przywrócono niezależność Monako pod opieką Królestwa Sardynii, w 1860 r. przeszło ponownie pod opiekę Francji, odstępując jej w 1861 r. Menton i Roquebrune. Od 1865 r. unia celna z Francją. W 1911 r. książę Albert ogłosił konstytucję, kładącą kres rządom absolutnym i ustanawiającą monarchię konstytucyjną.

Atrakcje turystyczne
Przyjazdy turystów mają tradycję sięgającą połowy XIX w. Turystyka w Monako stanowi obok emisji znaczków pocztowych i produkcji artykułów luksusowych główne źródło dochodu narodowego. Podstawową bazą noclegową są hotele (ponad 10 tys. miejsc). Wiele pomieszczeń mieszkalnych sprzedawanych jest obcokrajowcom jako drugie domy. Są tu zagospodarowane tereny sportowe, piaże, porty jachtowe oraz urządzenia towarzyszące, zwłaszcza kasyna gry (pierwsze założone w 1863 r.). Rocznie przybywa do Monako ponad 600 tys. turystów zagranicznych, głównie z Europy (74%) i Ameryki Północnej (15%). Najwięcej cudzoziemców pochodzi z Włoch (24%), Francji (22%), Niemiec i Wielkiej Brytanii (po 8%) oraz ze Stanów Zjednoczonych (13%). Przyjazdy rozkładają się mniej więcej równomiernie w ciągu roku (49% obcokrajowców przyjeżdża w okresie od maja do września, 36% w okresie od grudnia do maja).

Wielu obcokrajowców ściąga doroczny Rajd Samochodowy o Wielką Nagrodę Księstwa. Monako to również miejsce rozgrywania tradycyjnego już, historycznego Grand Prix Formuły 1 rozgrywane na ulicach Monte Carlo. Od kilkudziesięcu lat coraz większy udział mają uczestnicy licznie tu organizowanych kongresów międzynarodowych. Głównym ośrodkiem turystycznym jest Monte Carlo (mieści się tu większość bazy noclegowej księstwa). W La Condamine usytuowany jest największy port jachtowy, mieści się tu również najwięcej agencji turystycznych, handlowych i banków. W Monako znajduje się pałac książęcy (XVI-XVII w.) i Muzeum Oceanograficzne (założone w 1910 roku).