Przewodnik: Turyngia, zabytkowe miasta, atrakcje turystyczne. Uzdrowiska Lasu Turyńskiego, Eisenach, Kotlina Turyńska, Gotha, Erfurt, Weimar, Jena

Historyczna kraina Turyngia bogata jest w wiele śladów swej świetności z przeszłości: zamki feudalne, średniowieczne miasta zabytkowe, które swój rozwój zawidzięczają rozwojowi górnictwa, rzemiosła i handlu w tym rejonie Niemiec.

Kotlina Turyńska to obszar na północ od gór. To pofałdowana kraina, wokół której wznoszą się wapienne wzniesienia (160-536 m n.p.m.). Gdzieniegdzie obszar Kotliny Turyńskiej urozmaicony jest zrębami twardzielcowymi (Kyffhauser o wys. 477 m n.p.m., wapiennymi grzbietami gór Ettersberg (478 m n.p.m.), przełomy rzeki Sali, Unstruty oraz dopływów tych rzek.

Charakterystyczne dla Kotliny Turyńskiej jest słabe zalesienie oraz duże wykorzystanie lessów i czarnoziemów w działalności rolniczej.

W Kotlinie Turyńskiej od VIII w. uprawiano tutaj winną latorośl. W miasta stanowiły przede wszystkim rynki zbytu, były siedzibami biskupstw, miały w nich swe rezydencje książęta, a także rozwijała się kultura.

Powstałe jako miasto kupieckie w XII w. Gotha znajdowało się na tradycyjnym szlaku handlowym via Regia. W Gotha rezydowali Wettinowie (dynastia rządząca w Saksonii i Turyngii). Gotha była od XVII w. stolicą jednego z księstw Turyngii i z tego okresu zachowały się zabytki gotyckie, renesansowe, barokowe -  np. XVII-wieczny zamek.

W 1783 r. w Gotha powstał niemiecki Zakład Kartograficzny (założyciel J.G. Justus Perthes). Zakład w 1955 r. przyjął nazwę niemieckiego profesora kartografa Hermana Haacka.

Stolicą Turyngii jest Erfurt. Miasto założone w VI w. Od VIII w. Erfurt był siedzibą biskupstwa. Za czasów Karola Wielkiego Erfurt miał znaczenie handlowe. W XIII w. miasto weszło w Związek Hanzeatycki. Erfurt był ośrodkiem humanizmu (jedno z pierwszych miast uniwersyteckich Niemiec: uniwersytet 1392 - 1816 r. ). Erfurt w 1815 r. stał się częścią Prus. Jest głównym centrum centrum politycznym, naukowym i kulturalnym Turyngii.

Zabytki miasta Erfurt:

• katedra romańsko-gotycka (XII, XIII, XIV w.)
• ponad 20 średniowiecznych kościołów
• kamienice mieszczańskie (XV-XVIII w.)

Od XVIII w. słynący z upraw kwiatów Erfurt organizuje wystawy kwiatowe.

Weimar, założone w 1254 r. miasto leżące na wschód od Erfurtu. W latach 1547 - 1918 Weimar był stolicą jednego z księstw Turyngii. Rozwijało się tu życie artystyczne i kulturalne Niemiec. Czas największego rozkwitu Weimaru przypada na XVIII i XIX w., kiedy przebywali tu twórcy klasycznej literatury niemieckiej: Ch.M. Wieland, J.G. Herder, J.W. Goethe, F. Schiller. Weimar był również miastem twórców muzyki neoromantycznej, stąd wywodzi się nazwa Szkoła Weimarska w muzyce.

Najważniejsze zabytki miasta Weimar związane są z Goethem, Schillerem, Lisztem. Są to ich domy, muzea poświęcone tym wybitnym postaciom. W Weimarze atrakcjami turystycznymi są również pałace książęce z XVI-XVIII w. Belweder - zespół pałacowo-parkowy z XVIII w. Oprócz tego zabytkami Weimaru są:

• stare domy
• kościoły i inne zabytki sztuki sakralnej z XV-XVIII w.

Na górze Ettersberg znajdującej się na północny-zachód od miasta Weimar celem turystów jest mauzoleum byłego byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie.

Jena - miasto leżące nad rzeką Sala. Jena była osaą Hermundurów w IX w. W XIII w. uzyskała prawa miejskie. Jena była stolicą jednego z księstw Turyngii w latach 1672-1690. Uniwersytet w Jenie został założony 1558 r.

W 1806 r. Jena była miejscem zwycięskiej bitwy Napoleona z wojskami pruskimi, co upamiętnia kamień Napoleona.

Zabytkowe miasto Jena znane jest z bogatych tradycji przemysłu optycznego. W 1846 r. założył tutaj swój warsztat optyczny C. Zeiss.

Muhlhausen to pobliska miejscowość, która zachowała średniowieczną zabudowę starego miasta i swoje baszty, wieże oraz mury obronne.