Jura szwajcarska
Turystyczny region Jury na terenie Szwajcarii obejmuje kantony:
- Neuchatel
- Bazylea
- Solura
- Jura
- część kantonu Berna
- część kantonu Vaud
Region swym zasięgiem obejmuje góry Jura wzdłuż granicy szwajcarsko - francuskiej i Wyżynę Jurajską, która leży na północ od gór Jura. Krajobraz gór średnich jest przeważającym na tym obszarze. Pasma górskie przedzielają doliny poprzeczne o charakterze przełomów (cluses). W krajobrazie widoczne jest bogactwo lasów oraz skały poddawane procesom krasowym. Charakterystyczne jest również zróżnicowanie krajobrazu, dzieje poszczególnych obszarów oraz kultura i folklor.
Kanton Jura
Swoiste cechy górskiego szwajcarskiego kantonu Jura (najwyższy szczyt: Chasseral 1607 m n.p.m.) to atrakcyjny krajobraz dolinny rzek Doubs i La Birse (z przełomami i wodospadami), jaskinie i inne efekty działania zjawisk krasowych, zabytkowe średniowieczne miasteczka:
- St. Ursanne
- Porrentruy (niemiecka nazwa Pruntrut)
- Delemont (niemiecka nazwa Delsberg), która jest stolicą kantonu Jura
Obszar kantonu Jura należał do Francji. W 1815 r. po Kongresie Wiedeńskim kanton Jura włączono do niemieckojęzycznego kantonu Berno. Różnice językowe były przyczyną tendencji separatystycznych, które doprowadziły do utworzenia w 1979 r. odrębnego kantonu.
Na południe od granic kantonu Jury do rzeki Aare i jeziora Biel (pow. 39 km2, głęb. 74 m) ciągnie się Jura Berneńska. U podnóża gór, nad jeziorem leży zabytkowe miasto Biel (franc. Bienne).
Jura Vaudyjska
Jura Vaudyjska jest najwyższym pasmem w regionie (Mt. Tendre 1683 m, La Dole 1680 m n.p.m.). Przecina ją podłużna dolina rzeki Orbe (w górnym biegu Vallee de Joux ok. 1000 m n.p.m.) z jeziorami krasowymi: Joux i Brenet. Istnieją tu dogodne warunki do uprawiania turystyki wędrownej i sportów zimowych, narciarstwo.
Jura Neuchatelska
Jura Neuchatelska z najwyższym wzniesieniem Chasseron 1611 m n.p.m. i leżącym na jej obszarze jeziorem Neuchatel (u podnóża gór) o powierzchni 215 km2 i głębokości 154 m, leży na północ od Jury Vaudyjskiej.
Dolina Travers w Juże Neuchatelskiej ma wielkie znaczenie komunikacyjne: już w czasach Rzymian biegła tędy droga a linia kolejowa powstała w roku 1860.
Kanton Neuchatel znalazł się w granicach Królestwa Burgundii po upadku monarchii Karolingów. W XI wieku był podległy Rzeszy Niemieckiej. Księstwo Orleans - Lonquevlle stało się posiadaczem kantonu Neuchatel w okresie XVI - XVIII w. księstwo Neuchatel było w posiadaniu ks. Orleans — Lonqueville. Po śmierci księżnej Marii von Nemours w roku 1707 Neuchatel, decyzją Tribunal souverain, przyjął zależność od królów pruskich. Kanton Neuchatel ma tradycje protestanckie (od czasów reformacji). W roku 1815 Napoleon darował Neuchatel marszałkowi Francji Berthierowi. W Konfederacji Szwajcarskiej kanton Neuchatel znalazł się (razem z Genewą i Valais) w 1815 r. Początkowo Neuchatel był w pewnym stopniu zależny od pruskich królów, jednak w 1848 r. stał się niezawisłym kantonem (po Rewolucji Neuchatelskiej).
Kanton Neuchatel to miejsce, w którym tworzyły się tradycje szwajcarskiego przemysłu zegarmistrzowskiego. Jego początki sięgają tutaj XVII wieku, a tradycyjne ośrodki zegarmistrzostwa szwajcarskiego: La Chaux-de-Fonds oraz Le Locie znajdują się w centrum Jury Neuchatelskiej, na wysokości mniej-więcej 1000 m n.p.m. Rolnictwo (uprawa winnej latorośli) jest uprawiane w górach.
Na terenie kantonu Neuchatel atrakcyjne turystycznie są zabytkowe, stare miasteczka, w których często stoją zamki feudałów. Ośrodkiem kulturalnym, ale przede wszystkim stolicą kantonu jest miasto Neuchatel leżące nad jeziorem. Stolicą i ośrodkiem kulturalnym kantonu jest położone nad jeziorem miasto Neuchatel. Prawa miejskie nabyło w 1214 r.
Najstarsze zabytki architektury miasta Neuchatel:
- kościół i zamek z XII w. (w późniejszych okresach przebudowywany)
- XV wieczna renesansowa miejska zabudowa
- domy patrycjuszowskie z XVII i XVIII w.
Jura Solurska
Jura Solurska to teren szwajcarskiego kantonu Solura (niemiecka nazwa Solothurn). Rzeźba terenu tutaj, chociaż wysokości są niższe (np. 1295 m n.p.m. góra Weissenstein) jest urozmaicona. Dolina rzeki Aare jest istotnym składnikiem krajobrazu Jury Solurskiej. W czasach starożytnych biegła tu droga przez Przełęcz Wielką Św. Bernarda, która była połączeniem komunikacyjnym między Rzymem i Nadrenią.
Solura (miasto będące stolicą kantonu Solura) leży nad rzeką Aare. W czasach rzymskich (rzymska nazwa miasta Solodurum) miasto było, dzięki wybudowanemu tu na rzece Aare mostowi, węzłem komunikacyjnym. Solura i Królestwo Burgundii weszły w XI w. w skład Rzeszy Niemieckiej. Od XII w. kanton Solura był we władaniu ks. Zahringen. 1218 r. to rok, w którym Solura uzyskała status wolnego miasta Rzeszy Niemieckiej.
Kanton Solura w roku 1481 wszedł do Konfederacji Szwajcarskiej.
Najciekawsze zabytki miasta Solura to przede wszystkim okazy barokowej architektury:
- katedra Św. Ursena z XVIII w.
- kościół Jezuitów z XVII w.
- domy patrycjuszowskie z XVII i XVIII w
Kanton Solura leży w niemieckiej strefie językowej.
Wyżyna Jurajska
Najbardziej wysuniętym na północ obszarem rejonu Jury jest sama Wyżyna Jurajska. Należy ona do kantonu Bazylea. Kanton w 1833 roku podzielony został na półkantony: Miasto Bazylea i Okręg Bazylea. Podział wynikał z konfliktów między ludnością miejską i wiejską.

