Przewodnik: regiony turystyczne Szwajcarii

Na podstawie historii oraz cech krajobrazu poszczególnych rejonów Szwajcarii można wydzielić na jej terenie poszczególne regiony turystyczne. Część kantonów szwajcarskich, tych o wyraźnie zaznaczonej odrębności geograficznej, ale również kulturowej i etnicznej, jest utożsamiana z regionami turystycznymi.

Część zachodnia Kraju Środkowego to kanton Fryburg oraz część kantonów Berno oraz Vaud

Większość obszaru Kraju Środkowego to Wyżyna Szwajcarska, zajmująca zachodnią i środkową część regionu. Wyżyna graniczy z Jurą na północy, natomiast na południu wchodzi w strefę prealpejską Alp Fryburskich i Emmentalskich.

Krajobraz Kraju Środkowego jest bardzo urozmaicony, wyżynny. Średnia wysokość terenu na tym obszarze wynosi u stóp Jury 500 m n.p.m., natomiast w rejonie Alp (przypominającym krajobrazowo góry średnie) średnia wysokość to 900 m n.p.m. (najwyższy szczyt: Napf 1408 m n.p.m.). Przedgórze Alp jest rozczłonkowane, charakterystyczne są podłużne grzbiety oraz wysokości sięgające 2000 m n.p.m. (Le Moleson 2002 m).

Region Kraju Środkowego Szwajcarii poprzecinany jest dolinami Aare,  oraz dopływami rz. Aare: Emma oraz Saane. Występują tu jeziora, z których największymi są Neuchatel i Biel (podnóże Jury). W krajobrazie najbardziej zaznacza się wpływ rolniczej działalności: pola, łąki, sady oraz winnice przeważają w krajobrazie regionu. Gęstość zaludnienia tego zakątka Szwajcarii jest niewielka.

Głównymi atrakcjami turystycznymi Kraju Środkowego są świadectwa bogatej historii: zabytki architektury, muzea itp. Bardzo ważny jest walor przyrodniczy tego regionu turystycznego. Walory klimatu sprzyjają nie tylko działalności rolniczej: w regionie powstało wiele uzdrowisk. W kantonie Fryburg biegnie granica dzieląca Szwajcarię na niemiecką i francuską strefę językową.

Do regionu należą kantony: Argowia, Szafuza, Zurych

Większość północno-wschodniej części Kraju Środkowego również leży na Wyżynie Szwajcarskiej. Krajobraz to przede wszystkim rozległe doliny rzeki Ren, Aare, Limmat, Thur, podłużne grzbiety górskie o płaskich zboczach.

Krajobraz tego regionu urozmaicają również liczne jeziora (Jezioro Zuryskie o powierzchni 88 km2 i długości 40 km, największa głębina ma 143 m). Północno-zachodnia część Kraju Środkowego to przede wszystkim największa w Szwajcarii koncentracja zakładów przemysłowych. Wiąże się z tym oczywiście duża gęstość zaludnienia a także bardzo rozwinięta sieć komunikacyjna tego regionu.

Atrakcjami turystycznymi regionu jest głównie, wypracowywany przez wieki, dorobek starej kultury miejskiej. Znajdziemy tutaj zespoły zabytkowej architektury mieszczańskiej. Region jest niemieckojęzyczny a głównym wyznaniem jest protestantyzm.

Do regionu turystycznego Szwajcaria Wschodnia należą kantony Appenzell, Glarus, St. Gallen i Turgowia.

Alpy Glarneńskie znajdują się w południowej części tego regionu. Najwyższymi szczytami tego fragmentu Alp są trzytysięczniki:

• Tödi o wys. 3614 m n.p.m.
• Ringelspitz 3247 m n.p.m.
• Hausstock 3158 m n.p.m.

Region Szwajcarii Wschodniej pod względem turystyki jest bardzo różnorodny. Jego południowa część posiada świetne warunki do uprawiania turystyki górskiej, znajduje się tutaj wiele uzdrowisk i miejscowości klimatycznych. Część północna regionu to z kolei zabytki, folklor, a więc turystyka poznawcza w głównej mierze. Turystyczny region Szwajcarii Wschodniej to niemiecka strefa językowa.

Kanton Glarus był jednym z pierwszych, który wszedł do Konfederacji Szwajcarskiej, a stało się to już w roku 1352. Glarus był opozycją dla kantonów katolickich w okresie reformacji. Tereny kantonu znajdują się w Alpach Glarneńskich. Region ma bogate tradycje turystyki pieszej: w masywie Tödi w roku 1863 towarzystwo Schweizer Alpen Club założyło pierwsze schronisko górskie. Dziś w obszarze kantonu Glarus funkcjonuje wiele schronisk, z których wiele to górskie schroniska samoobsługowe.

Najciekawsze miejscowości turystyczne szwajcarskiego kantonu Glarus:

• Braunwald na wysokości 1256 m n.p.m.
• Elm (1004 m n.p.m.)
• Linthal (poł. na wys. 648 m n.p.m.)

Miasto Glarus jest stolicą kantonu. Leży w dolinie rz. Linth. Opodal znajduje się grupa górska Glänisch, świetnie znana miłośnikom sportów zimowych: pierwsze mistrzostwa narciarskie odbyły się tutaj w 1905 r.

Francuska nazwa kantonu: Staint Gall

Kanton St. Gallen w historii był jednym z krzewicieli chrześcijaństwa na terenie Szwajcarii. Klasztor benedyktynów powstał tutaj w 720 roku. Był on później jednym z ważniejszych centrów kultury monastycznej, sztuki karolińskiej, ottońskiej. Rozwijała się tutaj rzeźba i miniatorstwo.

W turystyce ważne są uzdrowiska rozlokowane na terenie zespołu Bad Ragaz-Pfäers (nad rz. Tamina). Wykorzystuje się tutaj, odkryte w roku 1083 w Pfäers wody cieplicowe. W Ragaz, w 1382 r., powstała pierwsza łaźnia, a od roku 1838 jest uzdrowiskiem. Atrakcją turystyczną jest zabytkowa architektura: w Pfäers znajduje się budynek klasztoru z 740 r., którego dzisiejsza barokowa forma powstała w XVII wieku.

W wyżynnej części regionu znajduje się stolica kantonu, miasto St. Gallen z klasztorem będącym przykładem jednego z najpiękniejszych obiektów architektonicznych sztuki barokowej na terenie Szwajcarii.

Kanton Appenzell był niegdyś częścią należącej do opactwa z St. Gallen posiadłości, która nazywała się des Abtes Zelle. Chcąc wyzwolić się od władzy kościoła Appenzell zawiązał unię z wolnym ówczas miastem St. Gallen. Suwerenność Appenzell zdobył, w wyniku zbrojnego powstania, w roku 1405. Częścią Konfederacji Szwajcarskiej stał się w 1513 r. Niepokoje na tle religijnym w 1597 r. doprowadziły do podziału Appenzell na dwa półkantony: protestancki Ausser-Rhoden (stolicą półkantonu było Herisau), oraz katolicki Inner-Rhoden ze stolicą w mieście Appenzell, gdzie dziś zobaczyć można zamek z XVI wieku oraz zabytkowy ratusz.

Appenzell to kanton, na którym przeważa krajobraz górski, znajduje się bowiem w obrębie Prealp Glarneńskich (grupa górska Säntis). Region ten charakteryzuje się etniczną i etnograficzną odrębnością, którą utworzyła tutaj ludność o pochodzeniu retoromańskim. Na terenie kantonu Appenzell widoczne jest specyficzne dla regionu budownictwo, folklor, tradycje, rzemiosło.

Kanton Thurgau (niemiecka nazwa) od 1460 r. należał do Konfederacji Szwajcarskiej, początkowo jako podbity, a potem (od roku 1803) niezależny kanton. Tereny Turgowii leżą na Wyżynie Szwajcarskiej. W krajobrazie przeważają rolnicze tereny (przede wszystkim sady, pola uprawne). Nad Jeziorem Bodeńskim liczne miejscowości turystyczne oraz ośrodki sportów wodnych: Kreuzelingen - zabytkowe miasto, ośrodek sportów wodnych, miejscowość turystyczna. Miasto Frauenfeld jest stolicą kantonu Turgowia, atrakcją turystyczną jest zabytkowy zamek z XI wieku. Frauenfeld uzyskał prawa miejskie w 1331 roku.