Atrakcje-Turystyczne.com

Londyn

Turystyczny subregion Londynu obejmuje stolicę kraju Londyn (London) wraz z przylegającymi do niego terenami,  stanowiącymi  jego  strefę podmiejską.

Historia

Londyn to największe centrum turystyki Wielkiej Brytanii. Ponad 85% całej grupy turystów z zagranicy do Wielkiej Brytanii odwiedza Londyn. Kolebka Londynu to teren warownego obozu założonego w latach 70-80 n.e. przez Rzymian, na dwóch wzgórzach Cornhill i Ludgate Hill, w odległości ok. 65 km od ujścia Tamizy do Morza Północnego. Prawdopodobnie osady ludności miejscowej istniały jeszcze przed przybyciem Rzymian na Wyspy Brytyjskie. Londyn (rzymska nazwa Londinium) stał się wkrótce jednym z najbogatszych miast imperium, głównie dzięki rozwojowi handlu z krajami kontynentu europejskiego. W 313 r. założono tu biskupstwo, a na początku VII w. — stolicę królestwa Essexu. W XI w. Londyn zaczął pełnić rolę faktycznej stolicy kraju. Początkowy rozwój terytorialny miasta pozostawał pod wpływem naturalnej konfiguracji terenu i stosunków wodnych. Przez kilka wieków niewielki, liczący 133 ha obszar rzymskiego Londinium odpowiadał w zasadzie średniowiecznemu Londynowi. Dopiero w XII w. zaczął się jego spontaniczny rozwój poza obrębem murów miejskich, głównie wzdłuż dróg komunikacyjnych w kierunku zachodnim. W 1666 r. wielki pożar zniszczył większą część miasta. W okresie jego odbudowy próbowano kontrolować rozwój stolicy, m.in. poprzez wprowadzenie przepisów budowlanych, zaniechanie budowy drewnianej itp. W latach sześćdziesiątych XVIII w. zburzono średniowieczne mury obronne. Rozwojowi przestrzennemu miasta towarzyszył nasilający się coraz bardziej wzrost liczby jego mieszkańców, szczególnie dynamiczny w okresie rewolucji przemysłowej w XIX w. W stuleciu tym zaludnienie Londynu wzrosło prawie siedmiokrotnie (do 6 min w 1901 r.). W okresie II wojny światowej był bombardowany przez rakiety i samoloty niemieckie, co spowodowało zniszczenie dzielnicy portowej i częściowo City. Po zakończeniu wojny rozpoczęto realizację planu przestrzennego rozwoju stolicy, obejmującego m.in. przebudowę slumsów, konsolidację pasa zieleni otaczającego miasto (London's Green Belt) oraz budowę, w promieniu kilkudziesięciu kilometrów od jego centrum, kilku miast-ogrodów (w tym Basildon, Harlow, Hemel, Hempstead, Crawley). Podjęto także wysiłki zmierzającego do likwidacji londyńskiego "smogu" (problem ten istniał już w XIV w.) oraz oczyszczenia wód Tamizy.

Greater London

Londyn jest obecnie jedną z najbardziej rozległych miejskich aglomeracji świata. Tzw. Wielki Londyn - utworzony w 1965 roku tzw. Greater London, w którego skład wchodzi City o powierzchni 2,7 km2 oraz 32 dzielnice, liczy 1596 km2 powierzchni. Na obszarze miasta można wyróżnić kilka historycznie ukształtowanych jednostek przestrzennych, przede wszystkim City, Westminster, West End oraz East End.

Tower Bridge - Londyn, City
Tower Bridge - Londyn, City
Katedra Św. Pawła w Londynie
Katedra Św. Pawła w Londynie

City

City to najstarsza część Londynu (ok. 2000 lat), ma niemal taki sam zasięg przestrzenny, jak za czasów rzymskich. Była kolebką miasta, a jej historia jest nie tylko historią Londynu, ale w znacznej mierze również historią Anglii.  Pozostała odmienna od  reszty metropolii i nie jest w pełni zintegrowana z otaczającym ją Wielkim Londynem. Do dziś ma własną policję, sądownictwo i służbę zdrowia. City jest siedzibą banków (m.in. Bank Anglii, Midlands Bank, Westminster Bank), giełd, biur korporacji przemysłowych, przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, handlowych, reklamowych i prasowo-poligraficznych o znaczeniu międzynarodowym. W City pracuje ok. 0,5 min osób, ale stałych mieszkańców jest tu zaledwie 4,5 tys. W związku z tym w godzinach pracy jest miejscem silnie zatłoczonym przez ludzi i pojazdy mechaniczne, po jej zakończeniu natomiast, wyludnia się i pustoszeje. Oprócz pozostałości budowli rzymskich (m.in. fragmentów murów obronnych z I w. n.e. zachowanych przy ul. London Wall), jednym z najstarszych zabytków City jest Tower — średniowieczna twierdza, obejmująca zespół obiektów architektonicznych z XI-XIX w. otoczonych fosą. Wśród nich najcenniejszą budowlą jest Biała Wieża (White Tower) z XI w. z normańską kaplicą Św. Jana, otoczona podwójnym pasem murów z wieżami (XIII w.). Oprócz funkcji obronnej, Tower pełnił również okresowo rolę rezydencji królewskiej, a także więzienia państwowego. Dziś pozostaje arsenałem wraz z niewielkim garnizonem wojskowym oraz muzeum mieszczącym m.in. bezcenne insygnia władzy królewskiej. W pobliżu, nad Tamizą znajduje się Tower Bridge — zwodzony most, zbudowany w 1894 r. Cennym zabytkiem City jest katedra Św. Pawła (budowana w latach 1675-1710) — kościół katedralny Londynu, jeden z największych obiektów sakralnych na świecie. Mieszczą się w niej liczne brytyjskie pamiątki narodowe (m.in. sztandary słynnych pułków) oraz groby sławnych ludzi (A. Wellingtona, H. Nelsona, H. Kitcherena i Ch. Wrena). Wśród pozostałych budowli City na szczególną uwagę zasługują m.in. Guildhall (XV w.) — siedziba władz City, Giełda Królewska i Bank Anglii (XIX w.), a także nowoczesne osiedle Barbican, którego budowę ukończono w drugiej połowie lat siedemdziesiątych.

Westminster Abbey, Opactwo Westminsterskie, Londyn
Westminster Abbey, Opactwo Westminsterskie, Londyn
Budynek parlamentu z Clock Tower
Big Ben, Clock Tower - jeden z najbardziej charakterystycznych zabytków Londynu

Westminster

Westminster jest położony na południowy-zachód od City, swoją historią sięga lat 730-40, tj. czasów powstania opactwa benedyktyńskiego wśród bagnistych rozlewisk Tamizy. W 1042 r. król Edward Wyznawca ustanowił Westminster stolicą państwa. W XII w. przeniesiono doń skarbiec z dawnej stolicy, Winchesteru, a kilkadziesiąt lat później Trybunał Koronny. Odtąd pełni on funkcje siedziby dworu królewskiego, parlamentu i rządu. Opactwo Westminsterskie (Westminster Abbey) zostało konsekrowane w 1065 r., a w rok później odbyła się w nim uroczystość koronowania Wilhelma I Zdobywcy na króla Anglii. Oprócz aktów koronowania władców brytyjskich celebrowana jest w nim większość ślubów i pogrzebów królewskich oraz pogrzebów wybitnych Brytyjczyków. Opactwo jest wyłączone z jurysdykcji episkopatu kościoła anglikańskiego i podlega bezpośrednio królowej. Pod względem architektonicznym przeważa w nim styl wczesny gotycki (w 1272 r. ukończono przebudowę dawnej świątyni romańskiej z czasów Edwarda Wyznawcy). Poszczególne części opactwa pochodzą z wieków: XI, XII, XIII, XVI, XVIII, z pewnymi zmianami wprowadzonymi w XIX w. W bezpośrednim sąsiedztwie opactwa, na miejscu dawnego Pałacu Westminsterskiego, do 1529 r. rezydencji królów angielskich, wznosi się budynek parlamentu brytyjskiego — neogotycka budowla XIX-wieczna. Z dawnego Pałacu Westminsterskiego pozostał tu jedynie Westminster Hall (z XIV w.), który do 1882 r. był siedzibą Sądu Najwyższego.

Charakterystycznym elementem sylwetki gmachu parlamentu jest Wieża Zegarowa (Clock Tower) ze słynnym zegarem Big Ben. W odległości ok. 1 km na zachód od parlamentu i Opactwa Westminsterskiego znajduje się Pałac Buckingham, będący od 1837 r. siedzibą dworu królewskiego. Pałac wzniesiono w 1703 r., a w latach 1825-36 przebudowano w stylu klasycystycznym. Mieści się w nim m.in. Muzeum Powozów oraz Galeria Królowej (zawiera bogate zbiory monarchów brytyjskich) — jedyne miejsca pałacowe dostępne dla zwiedzających. Atrakcję dla turystów stanowi zwłaszcza barwna ceremonia zmiany warty pałacowej, odbywana codziennie o 11:30 przed rezydencją królowej. Wśród innych zabytkowych obiektów położonych na obszarze Westminsteru na uwagę zasługuje zwłaszcza Pałac Św. Jakuba (wybudowany przez króla Henryka VIII w XVI w.), Pałac Marlborough (XVIII w.) mieszczący Centrum Commonwealthu, Clarence House (XIX w.) - rezydencja Elżbiety, Królowej Matki i Banqueting House - pierwszy zaprojektowany i zbudowany w Londynie budynek klasycystyczny (z 1621 r.).

West End

Hyde Park, Londyn
Hyde Park, jeden z londyńskich parków

West End to położona na północ i zachód od Westminsteru część miasta, ukształtowała się historycznie jako dzielnica arystokracji i sfer rządzących. Z wyjątkiem głównych arterii odznacza się luźną zabudową, z dużym udziałem zieleni i rozległych parków (m.in. Hyde Park, Regents Park, Kensington Gardens). Oprócz budynków mieszkalnych mieszczą się tu liczne domy towarowe, hotele, restauracje, kina i teatry, a także instytucje kulturalne i naukowe. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują zwłaszcza muzea i galerie sztuki (Muzeum Brytyjskie, Muzeum Wiktorii i Alberta, Galeria Narodowa i in.) oraz Uniwersytet Londyński. Miejscem licznie odwiedzanym przez turystów jest Trafalgar Square, a także Soho — barwna dzielnica rozrywkowo-gastronomiczna.

East End

East End to część Londynu położona na wschód od City, wokół doków portowych nad Tamizą, jest najuboższą dzielnicą stolicy. Mieszczą się tu zakłady przemysłowe zatrudniające licznych imigrantów z Europy, Afryki i Azji, a budynki mieszkalne mają często charakter slumsów.

Londyn jest jednym z głównych centrów życia kulturalnego w skali światowej. Do najbardziej znanych teatrów i sal koncertowych należą m.in.: Royal Opera House Covent Garden, Sadler's Wells, Old Vic, Aldwych Theatre, Royal Court Theatre, Theatre Royal Drury Lane oraz Royal Albert Hall. Atrakcyjność turystyczna Londynu wiąże się również z oryginalnością cechującą codzienne życie metropolii, w której tradycje narodowe i indywidualizm przeplatają się szczególnie często z nowoczesnością oraz kosmopolitycznymi formami zachowań ludzkich.

Zamek w Widsorze
Zamek w Windsorze

Windsor

Wśród miejscowości położonych w pobliżu Londynu liczną frekwencją odwiedzających, dużym ruchem turystycznym, odznaczają się zwłaszcza Windsor i St. Albans oraz pałac Hampton Court.

Windsor położony jest w hrabstwie Berkshire, nad Tamizą, na zachód od Londynu. Znajduje się tu jeden z największych na świecie zamieszkałych zamków — rezydencja królów angielskich od ponad 850 lat. Jego budowę rozpoczął Wilhelm Zdobywca pod koniec XI w. W XIII - XX w. został rozbudowany (główną przebudowę przeprowadzono w drugiej połowie XIV i w XVII w.). Zawiera cenne zbiory malarstwa, rysunku i rzemiosła artystycznego (m.in. dzieła Leonarda da Vinci). Kaplica zamkowa jest miejscem spoczynku wielu królów Anglii. To niewątpliwie jedna z ważniejszych atrakcji turystycznych regionu.

Romańsko - gotycka katedra w St Albans
Romańsko - gotycka katedra w St Albans

St Albans

St Albans to miejscowość położona w hrabstwie Hertfordshire, w dolinie rzeki Ver, na północ od Londynu. St Albans zostało założone przez Rzymian w 43 r. (Verulamium). Znajdują się tu pozostałości budowli rzymskich (ruiny amfiteatru) oraz romańsko-gotycka katedra z XI-XIII w. (dawny kościół opactwa benedyktynów z VIII w.). Na uwagę zasługują także dwa średniowieczne kościoły (Św. Michała i Św. Stefana).

XVI wieczny pałac Hampton
XVI wieczny pałac Hampton

Hampton

Hampton to pałac położony w dzielnicy Richmond upon Thames w południowo-zachodniej części Londynu, nad Tamizą, zbudowany został w pierwszej połowie XVI w. jako rezydencja prywatna kardynała T. Wolseya, przejęty następnie przez króla Henryka VIII. Pałac Hampton był rezydencją królewską do XVIII w.

Gotycka katedra w Winchesterze
Gotycka katedra w Winchesterze, hrabstwo Hampshire

Winchester

Winchester jest położony w hrabstwie Hampshire, nad rzeką Itchen, był początkowo osiedlem celtyckim, a następnie rzymskim miastem Venta Belgarum. Od VI w. pełnił funkcję stolicy królestwa Wessexu, a w IX-X w. stolicy Anglii. Upadek znaczenia Winchesteru nastąpił po ostatecznym przeniesieniu dworu królewskiego do Londynu w XI w. Jest to jedno z zachowanych w pierwotnym kształcie, starożytnych miast angielskich. Wśród wielu znajdujących się tu średniowiecznych kościołów na szczególną uwagę zasługuje gotycka  katedra  (XI-XV  w.),  stanowiąca jeden z najpiękniejszych przykładów budownictwa normańskiego.

Canterbury - katedra gotycka z XI wieku
Canterbury - katedra gotycka z XI wieku

Canterbury

Canterbury jest położone w hrabstwie Kent, nad rzeką Stour, było już w okresie rzymskim miastem pod nazwą Durovernum Cantiacorum. Do końca VI w. Cantenbury pełniło funkcję stolicy królestwa Kentu. W 597 r. prowadził tu działalność misyjną św. Augustyn, zakładając w Canterbury arcybiskupstwo - siedzibę prymasa Anglii. W tutejszej katedrze (budowla gotycka z XI -XVI w.) został zamordowany w 1170 r. św. Tomasz Becket. Po śmierci Tomasza Becketa miejsce to stało się obiektem pielgrzymek i ośrodkiem kultu religijnego.

Merton College, Oxford
Merton College, Oxford

Oxford

Oxford to ośrodek administracyjny hrabstwa Oxfordshire, położony jest nad Tamizą, przy ujściu jej dopływu Cherwell. We wczesnym średniowieczu był osadą Sasów.

Od X wieku Oxford jest ważnym ośrodkiem handlowym i politycznym. W XIII. w. nastąpił rozkwit miasta w związku z założeniem uniwersytetu (1214 r.). Stało się ono wkrótce jednym z najważniejszym centrów naukowych i kulturalnych kraju. Pod względem architektonicznym najcenniejszy jest zespół kolegiów uniwersyteckich (XIII-XVI w., przebudowanych w XVII-XIX w.), m.in. Merton College (XIII w.), New College (XIV w.), Exeter College (XIV w.), Queens College (XIV w.), Magdalen College (XV w.), Trinity College (XVI w.) i Jesus College (XVI w.). Zabytkowym obiektem jest także katedra (XII, XVI w.) oraz kościoły St. Peter in the East (XII w.) i St. Giles (XII, XIII w.).

Atrakcje-Turystyczne.com

Przewodnik - atrakcje turystyczne krajów świata: wybierz kontynent

Popularne kraje i regiony turystyczne świata. Zabytki, muzea, ciekawe miejsca

Regiony turystyczne Polski

© 2007-2014 Atrakcje-Turystyczne.com

Turystyka | Polityka prywatności