Turystyka
Wrocław
Region Wrocławski
Niewielki region wrocławski obejmuje Wrocław oraz fragmenty Niziny Śląskiej i Wału Trzebnickiego. Równina Wrocławska jest płaskim, prawie bezleśnym obszarem wzniesionym średnio 130-140 m n.p.m. Wzgórza Trzebnickie z kolei ciągną się łukiem wysokości do 257 m n.p.m. (Farna Górna k. Trzebnicy).
Rozwinięta jest przede wszystkim turystyka poznawcza oraz weekendowa. Do głównych ośrodków należą Wrocław i Trzebnica.
Wrocław jest ośrodkiem przemysłowym, kulturalnym i naukowym. Najstarsze ślady osadnictwa sięgają epoki kamienia. W X w. na Ostrowie Tumskim istniała już duża osada, siedziba Piastów. Pierwsza lokacja miasta nastąpiła ok. 1230 r., właściwa 1242 r., a prawa magdeburskie miasto otrzymało w 1261 r. W XIV-XV w. powstało tu wiele gotyckich budowli sakralnych i świeckich. Wrocław należał wówczas do największych miast środkowej Europy. Od 1741 r. był pod panowaniem Prus. Polski charakter miasta silnie zaznaczał się jeszcze w XIX w. Był jednym z ośrodków ruchu słowianofilskiego. W wyniku działań wojennych (15 II-6 V 1945 r.) miasto zostało zniszczone (zależnie od dzielnic) w 70-90%. Po wojnie Wrocław odbudowano, zrekonstruowano zabytki. Stanowi on niezwykle cenny zespół zabytkowy. Do najcenniejszych obiektów należą: zabudowa Ostrowa Tumskiego i Wyspy Piaskowej (XIII-XVI w.), Katedra Św. Jana Chrzciciela (XIII w.), staromiejski Ratusz (XIII/XIV, XV-XVI w.), zaliczany do najważniejszych zabytków gotyckiej architektury mieszczańskiej w Polsce. Znajduje się tu wiele placówek muzealnych (m.in. jedyne w kraju Muzeum Poczty i Telekomunikacji oraz Muzeum Architektury), specjalny pawilon, w którym eksponowana jest "Panorama Racławicka" (namalowana we Lwowie przez W. Kossaka, J. Stykę, M. Wywiórskiego w latach 1892-94). Odbywają się tu festiwale artystyczne, m.in. Polskiej Muzyki Współczesnej, Oratoryjno-Kantatowy „Wratislavia Cantans", Polskich Sztuk Współczesnych, międzynarodowe festiwale studentów.
Trzebnica — tutejszy zespół klasztorny Cystersek (XIII w., częściowo przebudowany w XVII i XVIII w.) należy do najwybitniejszych zabytków polskich. Od XIV w. jest tu ożywiony kult Św. Jadwigi Śląskiej (zm. 1243 r.), żony Henryka Brodatego. We wczesnogotyckiej kaplicy Św. Jadwigi (1268-69 r.) znajduje się grobowiec świętej. Na wyróżnienie zasługuje cykl obrazów Legendy Św. Jadwigi (z warsztatu Michała Willmana).

